خروج فشار ذهنی به سبک قطار دودی

به کمی فرار نیاز دارید.

خوابیدن یک نوع فرار هست. پیاده روی یک نوع فرار هست . رفتن به جایی که هچ کس نیست یک فرار هست.
می دونستید دستگاه عصبی انسان به یک مقدار فرار احتیاج داره؟
در مقابل بمباران های بی وقفه ای که از جهان بیرون به سمت ذهن ما میاد ، دستگاه عصبی ما محتاج فرار هست.
باید آزادی اش تامین بشه. باید برای مدتی هم که شده برنامه های روتین و روزمره رو کنار بذاریم و به خودمان استراحتی بدیم.

ذهن و دستگاه عصبی شما محتاج اتاق استراحته. همونطور که جسم محتاج استراحته روان ما هم به استراحت نیاز داره.
اتاق ساکت ذهن ، هر روز دستگاه عصبی شما رو که مغز باشه به مرخصی دعوت می کنه و چون دعوتش رو پذیرفتید و وارد دنیای امن و آرام اش شدید وظایف دنیای بیرون رو فراموش کنید.
مسئولیت های خودتون رو برای مدتی هم که شده فراموش کنید. تصمیم گیری ها و فشارهای روزانه رو کنار بذارید.
میدونستید تصویر، بیشتر از کلمه روی مکانیزم خودکار که همون ناخودآگه باشه اثر میذاره؟

آقای ماکسول مالتز در کتاب سایکوسایبرنتیک میگه ؛

اجازه بدید یک داستان جالبی که تبدیل اش کردم به تصویر ذهنی ام رو براتون بگم .
به پارک ملی یلو استون رفته بودم و منتظر رسیدن قطار تفریحی بودم تا گشتی بزنم.
سر و کله قطار پیدا شد و داخل ابری از بخار ایستاد. پسر کوچکی هم که اونجا بود از پدرش درباره بخاری که از لوکوموتیو بیرون میزد پرسید.
پدرش جواب داد : “خب عزیزم. لوکوموتیو هم مثل بقیه ما آدم هاست. هر چند وقت یکبار پر از فشار میشه و برای اینکه منفجز نشه باید این فشار رو جایی تخلیه کنه. “
با خودم فکر کردم راستی چقدر خوب میشد که ما انسان ها هم هر وقت از فشارهای احساسی پر میشیم او رو جایی خالی کنیم.

از اون روز به بعد ، هر وقت به اتاق خلوت ذهنم پناه می برم از این تصویر ذهنی استفاده می کنم.
یاد قطار می افتم و اینطوری به آرامی فشارهای جمع شده رو از وجودم خارج می کنم.
هر وقت عصبی شدید از این تصویر ذهنی استفاده کنید. خارج کردن فشار از دریچه ایمنی ذهن، همراه با ملایمت به آرامش روان شما کمک می کنه.