مکالمه های ذهنی من بخش دوم

.

گوش کنید و یاد بگیرید

چند روز رو صرف گوش دادن به گفتگوهای درونی خودتون کنید. آیا از خودتون حمایت می کنید؟ آیا منتقد خودتون هستید یا دید منفی نسبت به خودتون دارید؟

آیا به راحتی می تونید این افکار و کلمات رو به یکی از عزیزان خود تون هم بگید ؟ آیا در گفتگو های درونی شما، موضوعات یا مضامین مشترک تکرار می شن ؟ افکار منفی مهم یا اونایی که خیلی تکرار میکنید رو بنویسید.

توی مرحله بعد خوب فکر کنید.

در مورد افکاری که لیست کردین این سوالات رو از خودتون بپرسید:

آیا من بیش از حد بهش فکر نمی کنم؟ آیا واقعاً مساله به این بزرگی هست ؟ آیا این موضوعی که دارم بهش فکر میکنم و با خودم راجع  بهش فکر میکنم یک سال یا بعد 5 سال بعد هم برام مهمه؟

آیا من می تونم ذهن خودم رو رو بخونم ؟ آیا دارم دیگران رو قضاوت می کنم ؟ آیا می تونم حدس بزنم دیگران چه واکنشی نشون میدن؟

آیا من به خودم برچسب‌های بد می زنم؟ آیا خودم رو با استفاده از کلماتی مثل “احمق” ، “ناامید” یا “چاق” دارم توصیف می کنم؟

آیا من یک حادثه ای که برام اتفاق افتاده  رو چه خوب و چه بد، بدون در نظر گرفتن اینکه واقعیت به ندرت سیاه یا سفید است، مشاهده می‌کنم؟ پاسخ معمولا در ناحیه خاکستری بین این دو قرار دارد.

این فکر چقدر صادقانه و دقیق هست؟

دوباره از خودتون بیاید بیرون به عقب برگردین و خودتون رو با دقت نظر یک دوست در نظر بگیرید.

خب توی این مرحله حالا دنده عوض کنید.

حالا که فهمیدید افکار درونی‌ شما چطور ممکنه شما رو منحرف یا نامتوازن کنه، وقتش رسیده که دنده رو عوض کنید و یک مسیر دیگه برای گفتگوهای درونی خودتون پیدا کنید .

به افکار موجود در لیست خودتون نگاهی بندازید و اونها رو با نگاهی مثبت تر بیانش کنید.

مثلا بجای اینکه بگم : “چه احمقی هستم. من کار رو خراب کردم و این ته شه ” .

اینو جایگزین کنم : “من بهتر از این هم می تونم کار کنم. دفعه بعد بیشتر آماده می شم و تمرین می کنم. شاید یه ویدئوی آموزش به من کمک کنه . اونقدر ها هم که فکر میکردم بد نبود ها ”