سکوت بهترین غذای روح 2
سلام دوست عزیزم ، توی مقاله قبلی کمی درباره سکوت حرف زدیم .
اگه نخوندیش همین الان بخونش چون هم کوتاه هست و هم نکته های مهمی رو داخلش گفتیم.
حالا میریم برای ادامه ماجرا …
آیا با سکوت مغز رشد می کنه؟
- اولین فایده اش برای مغز تقویت حافظه است
سلول های جدید در اسبک مغز یا hippocampus رشد میکنن. اسبک مغز جاییه که با حافظه و احساسات ما مرتبط هست.
اسبک بخشی از دستگاه لیمبیک هست که شکلی شبیه اسب دریای داره و توی اعماق لوب گیجگاهی جا داره. پیچیده اش نمی کنیم.
اسبک مغز مسئول بخشی از حافظه هست . این بخش از مغز ما خاطرات گذشته ما رو ذخیره می کنه.
وقتی که یک نفر دچار آلزایمر میشه این بخش از مغز جز اولین ناحیه هایی هست که آسیب میبینه.
پس گفتیم سکوت دوتا فایده داره اولینش ساخته شدن سلول های جدید در قسمتی از مغذه که به تقویت حافظه ما کمک می کنه.
- دومین فایده اش چیه ؟ اینکه بتونیم شفاف تر فکر کنیم.
دومین اتفاقی که می افته اینه که این سلول ها به ما این امکان رو میده که شفاف تر فکر کنیم و بهتر بتونیم با محیط اطراف مون و حتی با خودمون ارتباط برقرار کنیم.
سکوت همدلی ما رو بهبود میده
میدونیم که مناطق زیادی درون مغز ما وجود داره که با حس همدلی و نوع دوستی در ارتباط هست.
یکی از این حوزه ها درون مغز، کالیکولوس فوقانی سمت راست مغزه.
دیده شده که وقتی این قسمت از مغز آسیب میبینه همدلی ما کم میشه و کمتر به اون چیزی که توی اطراف ما میگذره علاقه نشون میدیم.
فقط ۵ دقیقه سکوت در هر روز باعث میشه عملکرد کالیکولوس مغز ما هم بهتر بشه.
در نتیجه در سکوت بودن، توانایی مغز ما رو برای احساس همدلی و هیجان بالا میبره.
این یک واقعیت خیلی جالبی هست که سکوت باعث میشه احساس همدلی در ما رشد پیدا کنه.
استرس کمتر تصمیمات بهتر
زمانی که در محیط اطراف ما سر و صدا بیش از حد باشه آمیگدال فعال میشه.
آمیگدال مغز از ما در برابر خطرات و تهدیدات محافظت می کنه.
چطور ؟ به این ترتیب که خطراتی که ممکنه در اطراف ما وجود داشته باشه و ما باید ازشون فرار کنیم رو تفسیر میکنه و مارو از اونها آگاه می کنه.
صداهای بلند یا صدای ترافیک برای این قسمت از مغر آزاردهنده ست.
این صداها سیگنالی دفاعی ایجاد می کنه به این ترتیب که هورمون کورتیزول ترشح میکنه و هورمون کورتیزول هم باعث واکنش استرس در ما میشه.
حالا خیلی راحت میشه فهمید که چرا باید روزانه پنج دقیقه سکوت داشته باشیم.
همونطور که انجمن روانشناسی آمریکا روی این موضوع تاکید داره ، که سکوت نه تنها یک راه بسیار عالی برای کاهش استرس در ما میشه.
بلکه اون هورمون های خوب و نشاط_آوری که ما بهش نیاز داریم مثل اندروفین سروتونین و اکسی توسین رو هم ترشح میکنه . خب چی از این بهتر؟
فقط چند لحظه سکوت احساس قدرت به ما میده و ما نسبت به خودمون اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنیم .
و زمانی که میخوایم تصمیم بگیریم تمرکز بهتری داریم تا تصمیمهای بهتری بگیریم.
تاثیری که سکوت روی بهتر شدن ویژگی های شناختی ما داره بینظیره.
سکوت حافظه ما رو تقویت می کنه. باعث میشه بهتر توجه مون رو به کارمون یا به درس مون اختصاص بدیم.
.
پایانی:
یک جمله خیلی زیبایی هست از فردریش نیچه که نمیدونم واقعا این جمله از ایشون هست یا نه و اون هم اینه:
راه دستیابی به همه چیزهای بزرگ از سکوت میگذرد.
پس بهتره به خودمون اجازه بدیم بیشتر از سکوت بهره ببریم.
یاد بگیریم هر از چندگاهی کلید خاموشی دنیا ی پر سر و وصدای بیرون رو بزنیم و در جهان خاموش خودمون قدم بزنیم.
وقتی روزی ۵ دقیقه دنیای بیرون رو خاموش کنی و در سکوت به حالت تعلیق دربیای بعد دیگه اون آدم سابق نخواهی بود.
به همین سادگی بیشتر شبیه معجزه اس پس امتحانش کن.
